stoffenwinkel.
Huis Schelpe, Achiel Denys-Schelpe, In den Tijger.
• 1853 : Charles Schelpe opent een stoffenwinkel in de Ooststraat in Roeselare. • ca. 1870 : verhuis naar de Grote Markt. • 1896 : overlijden van Charles Schelpe; de dochters Hélène en Marguerite zetten de zaak verder. • 1900 : huwelijk van Hélène Schelpe met Achiel Denys; ontstaan van de naam Denys-Schelpe. • 1903-1904 : bouw van het art-nouveau pand in Ooststraat 68-70 (“De Tijger” en “De Vlinder”). • 1904 : verhuis van de zaak naar de Ooststraat 68-70. • 1907 : overlijden van Hélène Schelpe. • 1908 : Marguerite Schelpe trouwt met Achiel Denys. • 1910-1930 : grote bloei van de stoffen- en modehandel. • 1933 : overlijden van Achiel Denys. • Jaren 1950-1960 : hoogtepunt van de stoffen- en pelsenzaak. • Jaren 1970 : Herman Denys neemt de zaak over. • Jaren 1980-1990 : achteruitgang door confectie en prêt-à-porter. • Vandaag : de art-nouveaugevel is beschermd erfgoed in de Ooststraat.
‘De tijger en de vlinder van de Ooststraat’.
Het verhaal van Denys-Schelpe is niet zomaar dat van een winkel, maar van een familie die bijna anderhalve eeuw het handelsleven van Roeselare mee kleur geeft.
Wat in 1853 begint als een eenvoudige stoffenwinkel van Charles Schelpe (1827-1896), geboren te Harelbeke, groeit uit tot een begrip in de Ooststraat : “Denys-Schelpe, stoffen en pelsen”. Vijf generaties leven letterlijk in en rond hun commerce waarbij handel, familie, cultuur en volksleven nauw verweven zijn.
Charles Schelpe begint zijn zaak in de Ooststraat in een jong België, de winkel verhuist later naar de Grote Markt. Zijn dochters Hélène (1872-1907) en Marguerite (1877-1939) Schelpe zetten er de zaak verder na het overlijden van hun vader. Door hun goede reputatie, maar ook door de uitstekende ligging kent de winkel succes.
In 1903 verhuist de familie opnieuw naar de Ooststraat, waar een indrukwekkend dubbel winkel-woonhuis in art-nouveaustijl wordt gebouwd.
Met het huwelijk van Hélène Schelpe en Achiel Denys begint een nieuw hoofdstuk. Achiel, afkomstig uit een ondernemende en cultureel geëngageerde familie, brengt nieuw élan in de zaak.
Het leven spaart het jonge gezin echter niet, Hélène overlijdt in 1907 na de geboorte van haar derde kind. Op haar sterfbed vraagt zij haar zus Marguerite voor haar kinderen te zorgen én met Achiel te trouwen. Marguerite geeft haar religieuze roeping op en samen bouwen zij verder aan een groot gezin en een bloeiende handel.
Het imposante winkelhuis in de Ooststraat 68-70 wordt gebouwd door familieleden uit de Denys-familie en krijgt de namen “De Tijger” en “De Vlinder”, verwijzend naar respectievelijk de pels- en stoffenhandel. Vlaamse benamingen zijn in die tijd opvallend vooruitstrevend, want het Frans domineert nog het openbare leven. De gevel, rijk versierd met fijn aardewerk en art-nouveau-elementen, is vandaag beschermd erfgoed.
De winkel wordt een bruisend centrum van mode en vakmanschap. Klanten uit de ruime regio komen er stoffen kiezen voor kostuums, communiekledij, trouwjurken en bontmantels. Alles op maat met behulp van kleermakers, naaisters en gespecialiseerde bontwerkers.
Naast handel speelt ook cultuur een grote rol in de familie. Achiel Denys is een begenadigd spreker, flamingant en actief in het ‘Davidsfonds’ en ‘‘t Manneke uit de Mane’.
Zijn zoon Willem Denys (1911-1983) zet die traditie verder. Als schrijver en volksverteller schept hij ‘Peegie’, de legendarische leuder die uitgroeit tot mascotte van Roeselare.
De rol van zijn echtgenote Paula De Bevere (1917-1996) die zowel de pelsenzaak als het atelier met grote deskundigheid en zakelijk inzicht leidt, mag ook niet vergeten worden.
Voor de kinderen is het leven boven en achter de winkel een wereld op zich. De grote winkelruimtes worden speelterreinen na de openingsuren terwijl iedereen meehelpt in de zaak. De commerce is niet alleen een werkplaats, maar ook een warme familiale gemeenschap waarin arbeid, humor en tradities samenkomen.
Vanaf de jaren zeventig verandert het winkelbeeld echter. Confectieketens, prêt-à-porter en later internetshopping maken het steeds moeilijker voor traditionele stoffen- en bontzaken. Herman Denys (1942-2014) moet begin de jaren 2000 uiteindelijk de deuren van de winkel sluiten, maar op kleinere schaal wordt de stoffenverkoop voortgezet, eerst door Herman, later door zijn zoon Willem Denys jr. De vrijdagnamiddag kunnen op de bovenverdieping nog steeds stoffen aangekocht worden.
Het verhaal van Denys-Schelpe toont hoe ondernemerschap, familiebanden en volkscultuur generaties lang hand in hand gaan.